Տեսախցիկի մասում իմ գնահատման մեթոդը պարզ է՝ նույն սցենարները, տարբեր լուսավորություն, և պարտադիր՝ շարժվող օբյեկտ։ Սմարթֆոնի տեսախցիկը լավ է համարվում, երբ պահում է բնական մաշկի գույն, չի փչացնում լուսավոր-մութ անցումները։
Շարժման ժամանակ լավ տեսախցիկը չի վերածում կադրերը լղոզված նկարների։ Այստեղ մեգապիքսելը երկրորդական է։ Ավելի շատ կշիռ ունեն սենսորի ֆիզիկական չափը, օպտիկական կայունացումը և ոսպնյակի որակը։
Եթե գիշերը հաճախ եք նկարում, OIS-ը իրական առավելություն է՝ թույլ է տալիս ավելի երկար պահել կադրն առանց ձեռքի դողի։ Լավ տեսախցիկի համար սա պարտադիր հատկանիշ է։
Ավելին՝ տեսախցիկը համակարգ է, ոչ միայն հիմնական մոդուլ։ Ուլտրալայնը լավ է ճամփորդության ու փակ տարածքներում, բայց հաճախ տուժում է մանրամասների և եզրերի աղավաղման հաշվին։
Տելեֆոտոն կամ պերիսկոպը կարևոր է, եթե սիրում եք դիմանկարներ կամ հեռվից նկարել՝ առանց թվային մոտեցման քանդելու պատկերը։ Շատ օգտատերեր գոհ են թվում 3x–5x իրական օպտիկական մոտեցումից։
Ես խորհուրդ եմ տալիս ուշադրություն դարձնել նաև վիդեոյին՝ կայունացում, ձայնագրության ձայն, և թե որքան արագ է ֆոկուսը բռնում։ Լավ տեսախցիկը բազմակողմանի է՝ լուսանկարներ և վիդեո։